Amerykański sen – Habersham Furniture

Grudzień 24, 2008

W 1972 roku Joyce Eddy założyła mały biznes. Był to początek jednej z najbardziej rozpoznawalnych firm w amerykańskich domach – Habersham Furniture.

Bycie szefem i właścicielem dużej amerykańskiej firmy meblowej, nie było tym, o czym dziewczyna z farmy z Ohio marzyła. Ta myśl nigdy nie zaświtała w jej głowie. Ona tylko starała się pomóc sobie i jej dzieciom.

Nowy Początek

To był rok 1972, Clarkesville, Giorgia (USA), kiedy Joyce Eddy zaczęła nowe  i zupełnie niesamowite życie – z nową koncepcją mebli, która została zauważona i doceniona  przez miliony Amerykanów. Ten nowy początek zaczął się z konieczności, kiedy Joyce została samotną matką dwójki synów. Jej rodzice, którzy sprzedali małą farmę w Ohio i przeprowadzili się do Giorgii, zaoferowali Joyce zamieszkanie z nimi. Nie namyślając się zbyt długo, spakowała rzeczy i zamieszkała razem ze swoimi rodzicami i z dziećmi. Wkrótce po tym Joyce podjęła pracę biurową w fabryce produkującej tekstylia.

Po kilku latach skorzystała z okazji i zaczęła przygodę z biznesem. Za namową przyjaciół, otworzyła sklep z antykami, używanymi meblami. Sklep znajdował się nad pralnią. Joyce zawsze miała pociąg do sztuki meblarskiej, malarstwa, rzemiosła. Joyce także zaczęła uczyć  sztuki i rzemiosła. Zajęcia odbywały się wieczorami w jej sklepie.  Wkrótce potem przeprowadziła się do starego budynku na farmie. Zamierzała go wyremontować w późniejszym czasie.

Kiedy sprawy zaczęły iść w dobrym kierunku, wydarzyły się dwie straszliwe tragedie. Pierwsza z nich, to pożar sklepu. Pożar strawił większość budynku. Spaliło się także wiele antyków i materiałów do produkcji rzemieślniczej. Niestety sklep i budynek nie były ubezpieczone. Potem, dwa lata później, jej własny nieubezpieczony dom, został spalony do fundamentów.
Jej kuzynka  Abbey zadzwoniła do niej, aby poinformować ją o pożarze. Z najwyższego piętra swojego sklepu  widziała, jak pali się jej dom. Na szczęście  w domu nikogo nie było. Jej starszy syn Craig, wyjechał wcześniej. Drugi syn, dziewięcioletni Matthew był u dziadków.

Jej pies i sześć szczeniąt zostało uratowanych. Ale wszystko inne – fotografie, ubrania, meble – zostały spalone. Joyce zamieszkała nad sklepem. I przez kilka następnych lat była zawsze w domu i zawsze w pracy. To był stary budynek z płaskim dachem w opłakanej kondycji. Aby uchronić się przed deszczem, musiała położyć folię na dachu.

Pudełka po cygarach i szpulki

Joyce zawsze była osobą kreatywną i ciężko pracującą. Aby uczynić jej sklep bardziej zyskownym, wpadła na pewien pomysł. Ze zużytych drewnianych pudełek po cygarach, zaczęła produkować małe dekoracyjne  okładki, pudełka na książki. Pudełka po cygarach otrzymywała za darmo z pobliskiego sklepu. Jej syn czyścił drewno. Ona rzeżbiła je w stylu amerykanskiego folku.  Swoje małe przedsięwzięcie nazwała „Habersham Plantation”. W swoim sklepie, który był na trasie pomiędzy Florydą a Appalachami, sprzedała wiele tych dekoracyjnych pudełek. Poprawiło to znacznie jej dochody, z czego ona i jej syn byli bardzo zadowoleni. Pewnego dnia, jadąc samochodem, zauważyła ogromny stos drewnianych  ( ok. 20 000) szpulek , które zostały wyrzucone przez fabrykę tekstylną. Zatrzymała samochód, wstąpiła do fabryki i kupiła wszystkie szpulki. Joyce miała kolejny pomysł. Z tych szpulek zaczęła produkować praktyczne dzieła sztuki ludowej. Szpulki były rzeźbione, malowane i dekorowane na rożne sposoby. Ona i jej młodszy brat Ralph, pracowali w piwnicy pod sklepem i wytwarzali z tych szpulek świeczniki, półki na ręczniki, podpórki na książki (podtrzymują ostatnią książką na półce, aby się nie przwróciła). Podobnie, jak rzeźbione pudełka, przedmioty wykonane ze szpulek sprzedawały się bardzo dobrze. Wkrótce kupujący zaczęli pytać o inne przedmioty w stylu ludowym, prymitywnym. Popularność jej sklepu i przedmiotów przez nią produkowanych zaczęła rosnąć.                                                                                                                                                                                         Wkrótce potem, mając do dyspozycji zaledwie kilka narzędzi, Joyce i jej brat zaczęli produkować małe meble, jak np. półki itp. Były one produkowane w stylu z czasów amerykńskich osadników. Joyce rzeźbiła i ozdabiała meble. Te nowe meble sprzedawały się bardzo dobrze. Wkrótce zaczęła produkować meble na zamówienie, wg indywidualnych potrzeb klientów. W ciągu kilku miesięcy, Habersham Plantation zaczął produkować szafy w stylu angielskim, szafy narożne, podstawy pod miski do mycia i jeszcze parę modeli. Każdy mebel wykonany był ręcznie, miał unikalny charakter amerykańskich mebli z 17 i 18 wieku. Joyce wynalazła na swoje potrzeby „magiczną farbę”, która nadawała meblom niepowtarzalny charakter.

Wielki przełom

W 1972 dwóch przedsiębiorców z Tennessee odwiedziło mały  sklep Joyce. Byli oni pod wielkim wrażeniem mebli produkowanych przez Joyce. Do tego stopnia, że zaproponowali otwarcie sklepu w Tennessee i sprzedawanie jej mebli. Mając 3000 $ zaliczki, zaczęła produkować meble dla nowego sklepu. Sklep w Tennessee był wielkim sukcesem. Był też świetną reklamą dla jej mebli. Wkrótce inni sprzedawcy zaczęli pytać o jej meble. To byl prawdziwy początek Habersham Plantation Corporation. Po pierwsze firma przeniosła się do nowej hali. Przez kilka pierwszych miesięcy hala była adoptowana na zakład z prawdziwego zdarzenia. Joyce zaplaciła za to wszystko bez pożyczenia nawet 1 centa.

Nowoczesność wymaga rozwiązań z pomocą tradycyjnych metod

Joyce zamiast produkować bezimienne meble na dużą skalę, współpracuje z indywidualnymi rzemieślnikami. Dwa małe miasteczka – Toccoa i Clarkesville w Giorgii – założone w 18 wieku, zawsze były centrami produkcji mebli w unikalnym stylu. Joyce zauważyła, że tamtejsi rzemieślnicy posiadają duże umiejętności. Wielu z nich wkonywało swój zawód z pokolenia na pokolenie. Joyce nawiązała współpracę z nimi. Wielu z nich w tym czasie było bez pracy. Następnie Joyce musiała powiększyć gamę produkowanych mebli. W związku z tym przeprowadziła intensywne badania nad stylem i specyfiką mebli produkowanych w 17 i 18 wieku w Ameryce. Także przestudiowała różnice regionalne pomiędzy Nową Anglią, Środkowym Atlantykiem i południowymi koloniami. Miało to na celu znalezienie stylu, jakości i funkcjonalności wiejskich amerykańskich mebli z 17 i 18 wieku.
Projektując nowe meble, Joyce współpracowała ramię w ramię z lokalnymi rzemeślnikami – artystami, rysując i budując prototypy dla każdego modelu. Joyce wymaga, aby każdy mebel miał swój oryginalny wygląd i styl wczesnych amerykańskich artystów – rzemeślników. Produkując swoje meble, Joyce wskrzesiła na nowo wiejski, amerykański styl. W kombinacji nowoczesnych kolorów z antycznymi wlaściwościami, Joyce nadała nowy styl starym formom. Jej meble to są dzieła sztuki. Joyce wymyśliła wiele różnych farb do drewna i różnych sposobów  wykończeń mebli. Pomaga to w produkowaniu unikalnych wzorów. Każdy mebel może mieć różne wykończenia. Wkrótce jej meble były rozpoznawalne w całym kraju. Projekty mebli prezentowane były w każdej znaczącej gazecie. Zamówienia na meble zaczęły nadchodzić ze wszystkich stanów. W 1984 roku Joyce została zproszona przez Prezydenta Reagana, kiedy to jej firma została Firmą Roku w Giorgii.

Dzisiaj firma współpracuje z ponad 135 artystami – rzemieślnikami. Produkuje coraz więcej wzorów mebli i jest jedną z najbardziej znanych firm meblowych w USA.

Joyce na spotkaniu z Prezydentem R. Reaganem.

źródło: www.wood-furniture.biz

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: